.......................της κιτσαρίας των τοπικών πολιτιστικών και θρησκευτικών εκδηλώσεων
Τις προάλλες η πόλη γιόρταζε τον πολιούχο της και εγώ το όνομά μου.
Κεντρικές ιερατικές εκδηλώσεις, ΠΑΥΛΕΙΑ 2009, εσπερινοί, δεξιώσεις από την πλευρά της εκκλησίας και το καθιερωμένο πλέον πανηγύρι και φαγοπότι στα Περιβολάκια με διοργανωτή των ένα σύλλογο των Αρκάδων.
‘Ήρθαν οι βουλευτές με κουστωδία για να δηλώσουν παρόντες – σημαίνει άραγε κάτι αυτό;- για να εγκαινιαστεί ακόμα μια φορά ένας ναός, για να χαιρετίσουν και να φαίνεται πως συμμετέχουν και αυτοί στον εορτασμό.
Το ερώτημα όμως είναι πόσο όλα αυτά συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή, στην παραγωγή πολιτισμού ή τέλος πάντων στην ενίσχυση του θρησκευτικού συναισθήματος;
Είναι προφανές ότι οι επισκέπτες της εμποροπανήγυρης ήταν πολύ περισσότεροι από τους πιστούς που πήγαν να ανάψουν ένα κερί στην εκκλησία, ‘ότι το πλήθος που διασκέδαζε την παραμονή στα Περιβολάκια ήταν πολύ μεγαλύτερο από αυτό που παρακολούθησε τον εσπερινό και ότι τα σκουπίδια , τα χαρτόκουτα. οι λαδόκολλες , τα πλαστικά πιάτα και ποτήρια ήταν υπερδιπλάσια από τις παραπάνω δύο ομάδες μαζί.
Συνεπώς οι κάτοχοι του - κατά
Bourdieu - συμβολικού κεφαλαίου ασκούν μόνιμα συμβολική βία κατά των πολιτών επιβάλλοντας – λόγω θέσης ισχύος με χρήματα όμως των πολιτών- το πολιτιστικό (sic)προϊόν της αρεσκείας τους.
Πήγα να ρίξω μια ματιά στο πολιτιστικό γεγονός κατά τα μεσάνυχτα και αντίκρισα έκπληκτος το εξής θέαμα:
Πλημμύρα πλαστικές καρέκλες και τραπέζια, ένα πάλκο με ορχήστρα και μια παράφωνη τραγουδίστρια ντυμένη σαν κιτς κουρτίνα, ένα μεγάλο πανό υπεράνω που περήφανα ανακοίνωνε πως οι χορηγοί του πολιτιστικού γεγονότος ήταν η Ν.Α Κορινθίας και ο Δήμος Κορινθίων – μεγάλοι χορηγοί του συλλόγου των Αρκάδων κάθε χρόνο-, μπαλόνια ,καλαμπόκια φωτεινά σπαθιά, και τον ολόφωτο βουλευτή Κώστα Κόλλια να χαιρετά από τραπέζι σε τραπέζι.
'Όσο για την ηχορύπανση είτε με τα μεγάφωνα της εκκλησίας είτε με τα μεγάφωνα των Αρκάδων την ένοιωσα τη βία τους στη διάρκεια του τριημέρου.
Και ρωτάω: Με ποιο τσαμπουκά αποφασίζει είτε η εκκλησία είτε η Νομαρχία είτε ο δήμος πως εγώ είμαι υποχρεωμένος να ακούω τις καμπάνες, τη λειτουργία από τα μεγάφωνα και τα κλαρίνα; Ποιος με ρώτησε;
Τι προσφέρει ο σύλλογος των Αρκάδων στην πόλη μας ώστε να τον ενισχύουμε κάθε χρόνο;
Από την άλλη ξέρω πως πληρώνω αυτά τα κουβαρντιλίκια του νομάρχη και του δήμαρχου διότι αφ’ ενός επιτρέπουν και αφ’ ετέρου στηρίζουν οικονομικά αυτή τη βία πάνω μου.
Αυτοί παίρνουν ψήφους με τα λεφτά των πολιτών και εγώ τον πονοκέφαλο και τον ανήσυχο ύπνο.
‘Ετσι την επόμενη μέρα πήγα στην έδρα του πολιτισμού – Περιβολάκια- για να δω αν έγινε θαύμα και ο Απόστολος Πάυλος άφησε ένα δώρο για την πόλη.
Σας το παραθέτω εδώ σε φωτογραφία……. και έχω θυμώσει όχι με τον άγιο αλλά
(Δευτέρα 29/6 απόγευμα που είδα το δώρο για την πόλη)
με τους δημοτικούς συμβούλους που ψηφίζουν τέτοια χάλια και τους νομαρχιακούς συμβούλους που ανέχονται τις πολιτιστικές επιλογές του κ. Νομάρχη.
Τα λίγα χιλιάρικα που δίνουν κάθε χρόνο – δεν ξέρω πόσα είναι αλλά σίγουρα πάνω από 10.000€- ας τα έδιναν για να στήσουν ένα κέντρο πολιτισμού για νέους, να ενισχύσουν μια ορχήστρα νέων της πόλης και αντί για την παράφωνη κιτσαρία , ας άφηναν στα παιδιά χώρο να εκφραστούν.
Αλλά τι λέω ο τρελός, στην Κόρινθο ζούμε αυτούς εκλέγουμε και σε αυτούς επιτρέπουμε να μας βιάζουν καθημερινά.
Ο Παύλος του Κορινθίων Βίος και Πολιτεία